အန္တီစုရဲ႔ Diary ေလးပါ ခံစားေပးမႈ အပိုင္း (၄) . . .

၁၉၈၇ ခုႏွစ္

ကေလးေတြနဲ႕အတူတူ အိႏၵိယႏိုင္ငံ
ဆင္းမလားျပည္နယ္ကုိ သြားခဲ႔တယ္
မုိက္က စာတမ္းေတြ
ျပဳစုေနခဲ႔တယ္.
အဂၤလန္ကုိလည္း ငါခဏျပန္ခဲ႔ေသးတယ္.
ေမေမ႔ကုိ ေဆးရုံတင္ထားတာကုိ
သြားျပီး ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႕ေပါ႔.
စက္တင္ဘာလထဲမွာ ငါတုိ႕မိသားစုေတြအားလုံး
ေအာက္စဖုိ႕ကုိ ျပန္လာခဲ႔ၾကတယ္.
ငါ႔ရဲ႕ Advanced Degree အတြက္
London School
of Oriental and African Studies မွာ
စာရင္းေပးခဲ႔တယ္

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ မတ္ ၃၁

တယ္လီဖုန္းသံျမည္လာခဲ႔တယ္.
ခါတိုင္းလုိပဲ
ေကာက္ကိုင္လုိက္ခဲ႔တယ္
ဒါေပမယ္႔ ၾကားလုိက္ရတဲ႔ သတင္းကေတာ႔ ခါတုိင္းလုိ
မဟုတ္ခဲ႔ဘူး
ေမေမေလျဖတ္သြားတယ္တဲ႔
ေနာက္တစ္ေန႕မွာပဲ ေလယာဥ္နဲ႕ ရန္ကုန္ကုိ
ငါထြက္ခြာခဲ႔တယ္
ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ ေမေမရွိေနတဲ႔ ေဆးရုံကုိ
အေျပးသြားခဲ႔တယ္.
ေမေမရယ္…
မွတ္ေတာင္ မမွတ္မိေတာ႔ဘူး
ေမေမခံစားေနရတဲ႔
ေ၀ဒနာကုိ ငါလဲယူလုိ႕ရႏုိင္မယ္ဆုိရင္ ယူပစ္ခ်င္လုိက္တာ..
ကုတင္ေပၚမွာ
လဲေလ်ာင္းေနတဲ႔ ေမေမ
ငါ႔ကုိ
ၾကိဳးစားျပဳံးျပေနတဲ႔ေမေမ
ေတာ္ေတာ္ကုိေျပာင္းလဲသြားခဲ႔တာပဲေနာ္…


ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးမွာ
ႏုိင္ငံေရးေတြ စတင္ရႈပ္ေထြးေနတယ္.
အျမင္မေတာ္စရာေတြ၊
စိတ္တုိင္းမက်စရာေတြနဲ႕ ျပည့္ႏွက္ေနတယ္
၈ ရက္ ၈ လ ၁၉၈၈ မွာ တစ္ႏိုင္ငံလုံး
အေရးေတာ္ပုံ ဆင္ႏဲႊဲခဲ႔ၾကတယ္.
စစ္အာဏာရွင္ရဲ႕
ေသနတ္သံမ်ားၾကားမွာ
ရဟန္းရွင္လူျပည္သူအမ်ား ေသြးေျမက်ခဲ႔ရတယ္.
ေသနတ္ဆုိတာ
မုိးေပၚေထာင္မပစ္ဘူးတဲ႔
တစ္ႏုိင္ငံလုံးကုိ
ေသနတ္ၾကိမ္းၾကိမ္းသြားခဲ႔တယ္
ရာဇ၀င္ေတြလည္း ရုိင္းခဲ႔ရျပီ
အဖသခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္းရယ္…

စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္
စစ္တပ္က
အာဏာသိမ္းလုိက္ျပီတဲ႔
ငါဘာလုပ္ရမလဲ
ဒီအခ်ိန္မွာ ဒါေတြကို
ငါမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး အဂၤလန္ကုိ ျပန္သြားမလား
ဒါဆုိရင္ေတာ႔
ငါ႔မိသားစုနဲ႕အတူတူ
အသိုက္အျမံဳမပ်က္
ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းေနလုိ႕ရတယ္.
ဒါေပမယ္႔
ေသခ်ာတယ္
ငါလိပ္ျပာမလုံဘူး

ငါ႔ကုိယ္ထဲမွာ အာဇာနည္ေသြးေတြ
စီးဆင္းေနတယ္.
သူတုိ႕ကုိ
ငါရွက္တယ္.
ငါမျပန္ဘူး
ငါဒီမွာေနမယ္
ငါ႔တုိင္းျပည္ ငါ႔လူမ်ိဳးအတြက္
ငါ႔ရဲ႕ေပးဆပ္မႈ အခန္းက႑ စတင္ခဲ႔ျပီ
သူတုိ႕ ငါ႔ကုိလုိအပ္ေနျပီလုိ႕
ငါခံစားရတယ္.
ဟုတ္တယ္
ငိုေၾကြးေနတဲ႔ ျပည္သူေတြကုိ
ငါမ်က္ကြယ္မျပဳႏုိင္ဘူး
ငါဒီမွာေနမယ္
ငါမျပန္ေတာ႔ဘူး
ငါခ်စ္တဲ႔
ငါ႔ ျပည္သူေတြအတြက္၊ ငါခ်စ္တဲ႔ ငါ႔ႏုိင္ငံေတာ္အတြက္၊
ငါခ်စ္တဲ႔
ငါ႔ေဖေဖအတြက္
ငါျမန္မာျပည္မွာ ေနျပီး စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ
ဆန္႕က်င္ဖယ္ရွားမယ္.
လူတုိင္းကုိယ္႔အခြင္႔အေရးကုိ
ကုိယ္လြတ္လပ္စြာဖန္တီးယူႏုိင္ေအာင္ ငါၾကိဳးစားမယ္
ဟုတ္တယ္
ဒါငါပဲ.

NLD
ကုိ စက္တင္ဘာ ၂၄ ရက္ေန႕မွာ စတည္ေထာင္တယ္.
အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးအေနနဲ႕
ငါပါ၀င္လႈပ္ရွားတယ္
ဂႏၵီရဲ႕ အဟိ ံသလမ္းစဥ္ကုိ ငါစြဲျမဲစြာ
ယုံၾကည္ခဲ႔တယ္ေလ
ဒါကို ငါအသုံးခ်ခဲ႔တယ္
စစ္ဘီလူးရဲ႕ မ်က္ႏွာဖုံးကုိ
အၾကမ္းမဖက္ အႏုနည္းနဲ႕
ခြာခ်ျပႏိုင္ခဲ႔တယ္.
ငါ႔ကိုအေသေတာင္ပစ္သတ္ေတာ႔မလုိ႕တဲ႔
ေသနတ္ေျပာင္းေတြနဲ႕
ခ်ိန္ထားလုိက္ၾကတာ
တည္ျငိမ္စြာနဲ႕ သူတုိ႕ဆီကုိ
ဦးတည္ျပီးလွမ္းေလွ်ာက္ခဲ႔တယ္

င႔ါရင္ထဲက ခုိင္က်ည္တဲ႔ သစၥာတရားနဲ႔
ေျဖာင္႔မွန္တဲ႔ ေမတၱာဓာတ္ကုိ
သူတုိ႔ မလႊမ္းမုိးႏိုင္ပါဘူးေလ.
သူတုိ႕ၾကားထဲက
ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတဲ႔
ငါ႔ကုိ
လူထုၾကီးက   "ေဟးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး"
ဆုိျပီး
တခဲနက္အားေပးလုိက္ၾကတာ
ငါ႔မွာ
ၾကက္သီးေတြေတာင္ထလုိ႕…